Mądry Nauczyciel.

Pewnego razu był sobie mądry nauczyciel,
który był tak mądry,
że rozumiał mowę ptaków i zwierząt.
Potrafił chodzić po ziemi i nie zostawiając śladów, potrafił też chodzić po tęczy.
Potrafił uzdrawiać ludzi i zwierzęta i robił to z radością i bezinteresownie.
Żył sobie skromnie, w lesie z dala od ludzkich osiedli.
Ludzie i zwierzęta przychodzili do niego jednak, aby ich leczył.
Popularność mądrego nauczyciela wzrastała.
Nie spodobało się to kapłanowi z pobliskiej wioski.
Ludzie, zamiast przychodzić do jego świątyni, zaczynali chodzić do mądrego nauczyciela.
Miejscowy kapłan zaczął tracić popularność i dochody.
Bardzo mu się to nie podobało.
Był bardzo zazdrosny i zły, że mądry nauczyciel więcej od niego potrafi i ludzie wolą chodzić do jakiegoś prostaka z lasu niż do niego-wykształconego, wielkiego kapłana z wielkiej świątyni.
Wysłał więc donos do króla, że mądry nauczyciel znieważa prastarą religię, a ponadto, gromadzi ludzi i szykuje zamach stanu.
Król niezwłocznie wysłał oddział żołnierzy, aby jak najszybciej zgładzili mądrego nauczyciela.
Kiedy dowiedziała się o tym dobra wróżka, wysłała do mądrego nauczyciela swojego ulubionego ptaka z informacją, że król wysłał już po niego odział zbrojnych.
Mądry nauczyciel odpowiedział spokojnie:
Wiem!
I dlatego od dzisiaj stanę się niewidzialny i będę się pojawiał tylko tym, którzy są gotowi, by mnie spotkać.
Będę się im pojawiał w lustrze, bądź w strumieniu, kiedy będą o mnie myśleć i szczerze mnie szukać.
I tak też zrobił.
Dlatego jeżeli chcesz spotkać się z mądrym nauczycielem szukaj go patrząc uważnie w strumień bądź w lustro.